Met een last-minute verjaardagsviering ontving ik gister van onze vrienden H. en L. een mooi boek "Ik geef je mijn hart." Een van de eerste gedichten daarin, Getijde, van Katinka Terhorst, plaats ik vandaag.

Een gedicht dat voor mij mooi aansluit bij het moment: een nieuw getij, met een nieuw levensjaar en de golfbeweging, die het wel of niet vieren van mijn verjaardag uitdrukt. Maar ook gevoelens over dualiteiten, die zo passen bij het leven en bij ook mij, zoals de aanloop naar deze verjaardag verliep. Goed om te be-leven.

getijde

het strand van mijn hart

waarin de golfslag van de dag

getekend staat is drooggevallen.

achter een horzion van vogels

boven wolken en water

ontwikt de vloed mijn handen.

kom nu en zoek de schelpen bijeen

de rose van mijn liefde

de grijze van mijn eenzaamheid

maar laat de witte dicht

want daarin woont het schelpdier

van mijn verlangen.

de fles met het laatste bericht.