Als ik het artikel lees in de Volkskrant van vanmorgen dat steeds meer ouders een psycholoog inschakelen voor hun kind, sla ik opnieuw een blik op de systemische scheurkalender: de dag van vandaag toont: "Met pa's gel in hun haar zijn zonen er klaar voor." Ik hoop dat de hulpverlening die voor deze kinderen wordt ingeschakeld verder kijkt dat de problemen van het kind en de symptomen en ook werkt met de onderliggende dynamieken. Niet voor niets wordt in het artikel in VK gesteld dat kinderen niet méér problemen hebben dan vroeger, maar dat de verwachtingen die aan hen gesteld worden steeds groter worden.

Wie werkt met het systeem verlost niet alleen het kind, maar bevrijdt het hele systeem van een last, die vaak al generaties lang gedragen wordt.

Tijd om de gel in je eigen haren eens onder de loep te nemen?