Er zijn van die dagen.... Ik zal je de uitleg besparen en wie echt geinteresseerd is mag me er naar vragen. Maar soms zijn er van die dagen, dat ik de woorden van mijn vader hoor resoneren. Als hij telefoneerde en zijn naam zei, dan werd hem nog eens gevraagd naar zijn naam (Lange, Lampe, of Lammers....?) en antwoordde hij steevast: "Nee, Lamme, van de lamme helpt de blinde. Daar ben ik de Lamme van, Leo Anna Dubbel Marie Eduard".

Je ziet het D.: dank je wel voor je mooie plaatje, met aanvullend gedicht.

A blind man was carrying a lame man on his back,
And everything was going well, everything's on track,
When the blind man decides to take it into his head
That he needn't listen to all that the lame man said.
"This stick I have will guide the two of us safe," said he,
And though warned by the lame man, he plowed into a tree.
On they proceeded; the lame man now warned of a brook;
The two survived, but their possessions a soaking took.
At last the blind man ignored the warning of a drop,
And that was to turn out their final and fatal stop.
Which of the two travelers, you may ask, was to blame?
Why, 'twas both the heedless blind man and the trusting lame.