Vanmorgen hoorde ik het voor het eerst, vlak na de wekker, die voor mijn gevoel nog even op zich had mogen laten wachten. Ook al was ik al wakker. Het geschuur van iets hards op een bevroren ruit. Om zicht te maken. Op de weg en op de werkweek. Een teken dat Koning winter zich al weer aankondigt. Een reminder dat de Olijfbomen bescherming nodig gaan hebben en dat de tuin nu echt winterklaar gemaakt wil worden. Misschien binnenkort al de buitenkranen aftappen. IJs krabben. Het hoort er bij, bij deze tijd van het jaar.

Ik vond er een gedicht over, van "Pioen"

IJs krabben


Het geluid van,
metaal op glas,
wat wegschraapt,
wat eerst ijs was.

Hoor ik elke ochtend,
als ik fiets,
In de vroege morgenstond.
voordat het verdwijnt,
verdwijnt in het niets.

Mooie week, wens ik je.