Alleen wat met liefde uitgesproken wordt kan door het hart gehoord worden. Anders zet een mens zijn defensiemechanisme in. Wordt doof, slaat dicht of gaat spreken om de rest niet te (hoeven) horen. Tijdens de teambijeenkomst werd duidelijk hoe men elkaar niet kon horen. Niet echt, omdat er niet ècht geluisterd werd; geluisterd met het hart. Niet uit onwil, maar omdat het hart zoveel eerder al gekwetst was en de herinnering aan de oude afwijzing maakte dat het zich nu sloot voor de boodschap van de ander.

Om de ander te kunnen horen, moeten we niet alleen onze oren open zetten, maar luisteren met heel ons hart. En dat gaat niet altijd vanzelf.

Ter inspiratie en om het hart uit te nodigen in resprise het mooie gedicht van Leo Buscaglia: "Luisteren".

Als ik je vraag naar mij te luisteren en
jij begint mij adviezen te geven,
dan doe je niet wat ik je vraag.
Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen
waarom ik iets niet zo moet voelen als ik het voel,
dan neem je mijn gevoelens niet serieus.
Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij denkt dat jij iets moet doen
om mijn problemen op te lossen,
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken.
Misschien is dat de reden waarom
voor sommige mensen bidden werkt,
omdat God niets terugzegt
en hij geen adviezen geeft of probeert dingen voor je te regelen.
Hij luistert alleen maar en vertrouwt erop,
dat je er zelf wel uitkomt.
Dus, alsjeblieft, luister alleen maar naar me
en probeer me te begrijpen.
En als je wilt praten,
wacht dan even
en ik beloof je dat ik op mijn beurt
naar jou zal luisteren.

Een luisterrijke dag wens ik je.

P.S. de foto is van Clown Kortini