Het mooie van de veranderende energie is dat we steeds meer mogelijkheden aangereikt krijgen om eigen verantwoordelijkheid te nemen. Het ontdekken van de bij ons unieke design passende strategie biedt daarin een enorme rijkdom om ons in alignment te brengen met de energie in onze omgeving. Soms geeft dat ons het gevoel dat we moeten vechten: "Hoezo, moeten we ineens zorgen voor onszelf? Waar is het support-systeem?" Maar het gaat er om met wie je vecht en waarvoor je vecht. Wat is het waard om voor te vechten? En is het een gevecht met die ander, of de druk die je voelt in jezelf.

En wat doe je dan? Wat is goed en wat is slecht? Dat zijn vraagstukken waar we ons in 2011 steeds vaker mee geconfronteerd zullen zien. De makkelijkste manier om daar door heen te gaan is om je design te leven. Want ieder mens heeft een uniek design en de daaruit voortvloeiende strategie om het leven zo te leven. Als we ons daaraan over kunnen geven voelen we gelijk een passagier op de achterbank voor ons voertuig (ons lichaam) en de chauffeur brengt ons precies waar we moeten zijn.

Mooi om me vandaag nog even te realiseren, terwijl ik de workshop voor morgen voorbereid, waar we met Generators gaan ervaren en oefenen in het (be)leven van de strategie van de sacrale respons. De respons die ons in alignment brengt met wat we komen doen in dit leven en die ons kan vertellen waar we onze energie aan kunnen geven op een gezonde manier.

Gisteren was het tijdens een relatieconsult weer mooi om te ervaren dat we in een relatie de ander tot onze (v)echtgenoot maken, terwijl de energieën "not-personal" zijn maar een proces dat zich in onszelf en in de uitwisseling met de ander afspeelt. De herkenning en vervolgens erkenning van die energieën in onszelf en de ander geven zoveel ruimte en potentie om de liefde te laten bloeien en groeien.

Daarom kijken we bij relatiecoaching altijd naar wat de liefde nodig heeft, zoals Judith Hemming zo mooi zei:

What does love need,

What opens the heart,

And what touches the soul.