Zo sprak zij als reactie op de vraag tot welke leeftijd vrouwen kinderen zouden mogen of kunnen krijgen. Ik zag het bij Pauw en Witteman. Een jaar of 50 zou kunnen. En oprekken doen wij natuurlijk dagelijks, in de gezondheidszorg, in de sportschool en op welke manier dan ook. En toch... wat vind ik van oprekken van het lichaam dat door de natuur zo perfect van kind tot oude vrouw wordt? Leven met het ritme van de seizoenen van de natuur, leven in het ritme van je eigen seizoenen. En ja, je mag ook vinden, zoals één van de vrouwen aan tafel, dat het niet eerlijk is dat mannen zo lang kunnen bevruchten omdat je dat als een verworven recht ziet. Is het dan ook geen groot geschenk dat wij het recht hebben om ons lichaam rust te geven en tijd en ruimte te geven aan andere krachten en wijsheden dan zwanger zijn en baren. Terwijl de mannen de menselijke soort moet doen overleven en veiligheidshalve op de jacht meerdere nesten maakt. Is dat een recht of een lot van deze sexe? Misschien wel allebei. Wie zal het zeggen.

Ik vind het ritme van de natuur voor mij in ieder geval een geschenk. Maar velen denken er anders over en dat mag. Wie ben ik? En toch kan of wil ik soms niet begrijpen dat met het liften van gezichten, borsten, botoxen van lippen en strak trekken van lijven de indruk ontstaat dat onze eieren ondertussen ook aan de rekstokken hangen in ons lichaam, zich voorbereidend op de aanstaande zwangerschap op ons 66e. Moge de kosmos mij behoeden voor een zwangerschap als mijn vroeg ingetreden Alzheimer mij doet verlangen naar een kind tegen die tijd.