Bij mijn dealer (van de auto, zal ik maar even toevoegen) liep het vanmorgen als vanouds. Bij deze niet nader te noemen garage van een bekend automerk. Ik hoorde dat het niet zo gaat in de autobranche, en -vergeef mij mijn emotional downwave- ik begrijp ter plekke waarom. De beloofde "half uurtje, zo klaar" werden, bij navraag door mij na 1,5 uur: : "hij komt er nu echt zo aan". Op mijn vraag waarom het zo lang duurde: "Geen idee, misschien zaten er geen velgen bij en dan duurt het langer." Die zaten er wel om, maar de servicemeneer achter de servicebalie, adviseerde mij vriendelijk om dat "straks even te vragen aan de monteur". Ach, het is geen servicebalie, maar een doorverwijsbalie. Verkeerd begrepen. Ik heb ze niet de suggestie gegeven om dat bordje te vervangen, want ik weet dat dat heel flauw is. Enfin; al snel waren we 2 smoezen verder: "Ik denk dat de velgen er niet om zaten, en dan duurt het langer." (Nee, dus). En "er moest nog een modificatie, waar u een brief over heeft gehad. En daar staat een kwartier voor". (Not). "O, dan krijgt u die nog". Door die laatste mededeling geheel gerustgesteld loop ik terug naar mijn gemodificeerde auto.

Ik wacht de brief verlangend af. Net als het saucijzenbroodje overigens, dat alle heren (sorry, het waren allemaal heren, stuk of 9 heb ik er al kauwend gezien) aan het eten waren. We houden het er op dat ik vanmorgen met mijn neus in de boter viel. De gesmolten roombotergeur van het saucijzenbroodje, waar ik toevallig dol op ben!

Wat was het (on)prettig om te beleven dat je in anderhalf uur een systeem kunt ervaren waar aan geen van de systeemvoorwaarden word voldaan:

• Ik voelde mij niet gezien
• Er werd niet voldaan aan de rangorde
• Geen goede balans in geven en nemen

Ik ga nu even een ander systeem bekijken: de nieuwe banden in het Engelse koningshuis en de (na) sleep.

Have fun allemaal; ik ben het weer kwijt en ik hoop niet dat ik u ermee opgezadeld heb... dat gemiste saucijzenbroodje.

Jeannette