"We lullen maar wat; jouw ego tegen het mijne", lees ik als titel van de column van Marjolein Beumer. Ik heb het artikel nog niet gelezen (ga ik doen na het schrijven van deze blog). De titel past zo mooi. Bij een gesprek dat ik hoorde tussen twee mensen. Hij vraagt aan haar hoe het gaat. Je ziet en hoort de intentie van de zender bij deze vraag, oprechte belangstelling voor hoe de ander zijn leven op dit moment beleeft. "Ja, alles goed, heel goed". Het kwam er uit op een toon die je hart doet bevriezen en een knapperd die er een uitnodiging tot verder vragen in kon horen. Het doet hem pijn het antwoord te ontvangen, zowel de inhoud als de toon ervan: "Ja, alles goed, heel goed." Het klonk als: "Ken ik jou ergens van en zo ja waar bemoei je je mee?" Maar dat laaste zou natuurlijk een invulling zijn, want dat was niet wat werd gezegd.

In deze korte samenvatting zat het volgende verhaal: "Het gaat nog net zo slecht als de vorige keer dat wij elkaar spraken, maar toen was het een andere setting en lukte het me voor het eerst in tijden weer eens om mij een beetje kwetsbaar en open op te stellen, omdat ik voelde dat je oprecht belangstelling voor me hebt. Dat ik kon voelen dat je naar mij zonder oordeel bent en je echt naar me luistert, me laat zijn wie ik ben, met mijn verdriet en de onmogelijkheden die ik op dit moment in mijn leven ervaar. Vandaag is het gewoon weer **** en ik voel me eigenlijk de laatste tijd nog slechter dan voorheen. Als je nu "boe"zou zeggen, zou ik vast gaan huilen en dat komt me nu weer heel slecht uit. Dus accepteer mijn antwoord alsjeblieft en als je dat niet doet, dan gooi ik gewoon nog killer toontje over de volgende zin die ik uitspreek, zodat jij zelf geen zin meer hebt om dit gesprek voort te zetten. En dat laatste is wat ik je dringend adviseer, want bij mij is er een dikke muur, waar ik vandaag niemand meer een deur ga wijzen; wellicht alleen nog de nooduitgang, maar die gebruik ik graag voor mezelf."

Het gaat goed, heel goed. En zo wensten zij elkaar een goede dag, dag. Het verhaal uit de samenvatting was het antwoord op dezelfde vraag, maar op een later moment, toen zij elkaar weer troffen. Soms was het anders, maar meestal lulden ze maar wat.

P.S. de afbeelding is geleend van www.webcartoons.nl